CO2-labelling van voedsel: zin of onzin?

12 maart 2008

Goede informatie geven over hoeveel CO2 er vrijkomt bij de productie per voedingsmiddel is nog een hele uitdaging. Dat bleek duidelijk uit het Maatschappelijk Café ‘CO2-labelling van voedsel, zin of onzin?’, dat Schuttelaar & Partners op 12 maart in Nieuwspoort, Den Haag, organiseerde. Gaandeweg het debat waren er dan ook steeds meer deelnemers die zich afvroegen hoe dat dan invulling moet krijgen.

De meningen waren verdeeld. Ook bij de sprekers. Terwijl Chris Dutilh, Unilever, het veel te ingewikkeld vond en aangaf dat er veel betere mogelijkheden zijn voor CO2-reductie, brak Gert Spaargaren (Wageningen UR) juist een lans voor een CO2-label als manier om consumenten voor te lichten over duurzame consumptie. En liet Volkert Engelsman, Eosta, zien dat het in de praktijk ook kan. Gecertificeerd en wel. De overheid kan hier volgens Marij Phillippens, VROM, een bescheiden rol spelen; het initiatief moet komen van de marktpartijen.

In het Lagerhuisdebat kwamen tal van aspecten aan de orde. Het onderwerp staat nog maar net op de agenda, de meningen liggen nog niet vast. Daardoor kreeg het debat niet zozeer het karakter van een meningenstrijd, maar van een gezamenlijke verkenning. Met een opmerkelijk resultaat. Voorafgaand aan het Maatschappelijk Café vond 72% van de aanwezigen in een web-enquète dat CO2-labelling een goede manier is om klimaat-verantwoorde producten te kiezen. Aan het eind van het debat bleek echter een derde van de aanwezigen zich uit te spreken vóór de introductie van een CO2-label op productniveau.

Download de verslagkrant
Lees het artikel in VMT 9,18 april 2008
Lees de column over CO2 labelling die Marcel Schuttelaar voorafgaand aan het Maatschappelijk Café schreef.

Dit Maatschappelijk Café wordt georganiseerd in overleg met het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu en gesponsord door Wageningen Universiteit en Researchcentrum.

Partners

  • http://www.rijksoverheid.nl/ministeries/ienm
  • http://www.wur.nl/UK/